Δευτέρα, 11 Αυγούστου 2008

Γκάμες... γκέιμς, βρε...πεχνίδια

Σκέψεις μελαγχολικές, ο αέρας φύσηξε σαν να μάζεψε τα τζιτζίκια που τραγουδούσαν και τα πήγε πιο μακριά. το καλοκαίρι κούρνιασε για λίγο στα πιο μεγάλα κλαδιά των δέντρων κι η άμμος στην παραλία δεν θα καίει σήμερα.κρυώνω και φοβάμαι.

είπε το Λενιώ


http://abttha.blogspot.com/2008/08/blog-post_11.html

2 σχόλια:

giagoulas είπε...

πολύ ωραίο Ρουλιό, το διάβασα όλο. Πως παν οι δακέτες? Παιξαμε, παιξαμε?? καλημέρες

roula karamitrou είπε...

Παίξαμε Αντώνη και θέλουμε κι άλλο βδε, καλόπαιδο:)
Αργεί το φθινόπωρο, δεν αργεί ακόμα;)