Το αίμα σου δε σακούει
χέρια πόδια σαυλή παγωμένη
με νύχια μελανά
κι ο Μανώλης πουθενά
Το σάλιο σου δε σακούει
τρέχει να λευτερώσει το αλεπουδάκι
κάτω απ το σαγόνι σου
που δε θέλει να ορθοστατήσει
Μόνο τα φρύδια σου σακούνε
και το ανάμεσά τους νταμάρι που
χτυπάει θυμωμένο την ανεπάρκειά μας
θα στήσω αυτί στο παιδί
θα μάθω νακούω τα φρύδια σου
που φωνάζουνε τραγούδα μου
για κορίτσια αγόρια τρελά
τραγούδα μου όπως σόλα τα παιδιά
τραγούδα μου για στρώματα μπλε
που γίνονται ουρανός με πάντα
σύννεφα να ξαπλώνουν το φεγγάρι
κούνια να γίνει
Θα στήσω αυτί στο παιδί
και κείνο θα μου πει
πως πριν έρθεις στο σχολειό
γελούσες με φωνή
Θα στήσω αυτί στο παιδί
και κείνο θα μου πει
πως δεύτερη νακούω
την αναπηρία
Σάββατο 31 Ιανουαρίου 2009
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου