Πέμπτη, 5 Φεβρουαρίου 2009

Μπρος στα πόδια σου

στη μωβ ποδιά σου
κόρη φαλακρή κλαίει
λιμνολούλουδα

θυμωμένη η θλίψη
κι ο χάρος στο κατόπι
για τα μαλλιά της

φευγιό για δυο
τρέχουνε τα μάτια σου
σε μια πορεία

με χαρτομαντηλένια
μπαλάκια, μάνα γράφεις
μπρος στα πόδια σου

2 σχόλια:

anepidoti είπε...

καλημέρα ρούλα!
γράφεις ιδιόρυθμα...δεν ξέρω αν είναι σωστή λέξη για ποίηση...αλλά εγώ νιώθω καλά μέσα στις λέξεις σου, αισθάνομαι..
καλό είναι αυτό, ποιος ξέρει...είμαι και λίγο κάπως με την ποίηση!
μπρος στα πόδια σου καλώς σε βρήκα!

roula karamitrou είπε...

Καλημέρα σου ανεπίδοτη και καλώς ήρθες στης ρούλας :)
Ευχαριστώ γιαυτό το "αισθάνομαι", με τιμάει πολύ
Τώρα μαυτό το κάπως για την ποίηση βλέβα χτύπησες καλή μου!
Δεν ξέρω τι ναι αυτό που γράφω, αλλά είμαι βαθιά πεπεισμένη ότι όπως γράφω όλοι μπορούν να γράψουν...αρκεί...δεν τοχω ανεπίδοτή μου αυτό το αρκεί ακόμα, αλλά θα το βάλω σε λόγια
Πολύ πολύ σευχαριστώ για το σχόλιο...δεν ξέρεις πόσο με βοήθησες!