Τετάρτη, 26 Νοεμβρίου 2008

Είναι κάποιες μέρες

Είναι κάποιες μέρες, που παίρνω το κεφάλι μου
και πηγαίνω
στην μυρωδιά των διχτυών, που μόλις βγήκαν απ τη θάλασσα
από νησί σε νησί, το δικό σου το δικό μου
ακολουθώντας τους θυελλοπόρους

Υπάρχουν κόσμοι, που δεν μπορείτε να φανταστείτε
τα λουλούδια με πάταγο νανοίγουν
το χώμα π’ακούς να καπνίζει

Προπάντων οι γλάροι, προπάντων οι γλάροι
σε κάθε τους φτερό μια άλλη ταραχή

Είναι κάποιες μέρες, μέχρι τα μπούνια το γαλάζιο στο κεφάλι μου
Είναι κάποιες μέρες, μέχρι τα μπούνια στο κεφάλι μου ο ήλιος
Είναι κάποιες μέρες, όπως ο τρελός…

Gün Olur
Orhan Veli Kanık

2 σχόλια:

island είπε...

Υπάρχουν και μέρες που δεν ξέρεις τί σκατά να σχολιάσεις. Αφού δεν έχει μείνει τίποτε.

roula karamitrou είπε...

Πως δεν έχει...γαλάζιο και ήλιος κι ο τρελλός, ασχολίαστα όμως , όπως το λες, καλόπαιδο :)