Σάββατο, 20 Δεκεμβρίου 2008

προκύρηξη για τους γονείς μου

Ξέρω ότι σας χρωστάω πολλά. Με γεννήσατε, με ταίσατε, με ποτίσατε, με αναθρέψατε. Με αγαπήσατε κιόλας. Ετσι λέτε τουλάχιστον. Γιατί τα πράγματα είναι λίγο διαφορετικά.

Με φέρατε σ’ένα κόσμο όπου είσασταν αναγκασμένοι κάθε μέρα να με παρατάτε και να τρέχετε για δουλειές. Με φέρατε εδώ και μετά ψάχνατε που να με παρκάρετε. Με πήγατε στο σχολείο κι επειδή δε σας έφτανε αυτό με τρέχετε σ’ένα σωρό φροντιστήρια και μαθήματα και μου φυτέψατε το άγχος για το αβέβαιο μέλλον μου. Αφού ήταν τόσο αβέβαιο το μέλλον μου, αφού ακόμα κι αυτό τον πλανήτη τον έχετε κάνει επικίνδυνο γιατί με φέρατε εδώ; Ποιά είναι η ζωή μου εμένα; Οι δύο ώρες τηλεόραση και games την ημέρα;

Θέλω να γνωρίσω τον κόσμο, να ανοίξω φτερά να πετάξω και να τα δώ όλα σε μιά στιγμή. Θέλω να βγώ έξω, να γνωρίσω τους άλλους, να παίξω να διασκεδάσω, να νοιώσω χαρά και να μη με νοιάζει ότι αύριο θα πάω σχολείο αδιάβαστη. Θέλω να ονειρεύομαι ένα κόσμο που δεν θα ψάχνουν να με παρκάρουν, που δε θα έχουν πάντα δουλειά, που δε θα είναι επικίνδυνο να γνωρίσω ους άλλους, που δε θα με τρομάζει το μέλλον, που δε θα έχει αφεντικά και δούλους.


Βλέπω τη μιζέρια σας αλλά δεν έχω συνηθίσει σ’αυτήν και δεν θέλω να συνηθίσω. Δε θα σκύψω το κεφάλι επειδή το σκύψατε εσείς. Δε θέλω να γίνω ούτε δούλος ούτε αφεντικό κανενός, θέλω να με αφήσετε ήσυχη.

Αυτά τα μαντρόσκυλα με τη στολή που σας τρομάζουν δεν τα φοβάμαι. Εσείς βλέπετε σ’αυτά κάποια τάξη κι ασφάλεια. Εμένα πάψτε να με κοροϊδεύετε γιατί βλέπω καλά ότι αυτή η τάξη είναι υποκρισία όσο για την ασφάλεια, οι ίδιοι είναι ο μεγαλύτερος κίνδυνος.

Είναι τα σύμβολα της εξουσίας. Της δικής σας, των δασκάλων, των πολιτικών, των μεγάλων που ζούν έτσι. Εσείς μάθατε να ζείτε έτσι εγώ όχι. Αν θέλουν να τα βάλουν μαζί μου αλίμονό τους. Δεν έχουν καμία ελπίδα και να το βάλουν καλά στο μυαλό τους. Είμαι οργισμένη κι επικίνδυνη. Και είμαστε πολλές και πολλοί, είμαστε παντού, είμαστε ακόμα και μέσα στα σπίτια των φονιάδων. Δεν μπορούν να κρυφτούν από μας όπου κι αν σταθούν. Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο εμείς θα μείνουμε όρθιοι, όχι εκείνοι.

Μη μου θυμώνετε, αυτό που με μάθατε κάνω. Μου είπατε ότι η εξέγερση είναι μπάχαλο και καταστροφή. Τώρα που εξεγείρομαι μπάχαλο και καταστροφή θα πάρετε.

Σας αγαπάω. Με το δικό μου τρόπο αλλά σας αγαπάω.

Εχω όμως να φτιάξω το δικό μου κόσμο για να ζήσω τη δική μου ζωή ελεύθερη και για να το κάνω αυτό πρέπει να καταστρέψω το δικό σας κόσμο. Είναι το πιο σημαντικό πράγμα για μένα. Για να το πω με δικές σας λέξεις: αυτή είναι η δουλειά μου.


Αναδημοσίευση απ το Συντονιστικό Σχολείων Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος

Υ.Γ. Που θα μου πας ρε κόσμε...θα σε ξεμάθω εγώ, αργά ή γρήγορα έλεγε μια ψυχή...όχι πολύ καιρό πριν

11 σχόλια:

Πανόπτης είπε...

Για σου Ρούλα! Θα ήθελα να σε γνωρίσω! Να γίνουμε φίλες.

Δήμητρα είπε...

Μπράβο ρε Ρουλίτα....
Φιλί

incontinentia είπε...

Τόσο απλά και ξεκάθαρα όλα.
Γαμώιτ, λες και προσπαθούμε να τα γεράσουμε κάνουμε άμα το σκεφτείς.

Αλλά αυτά αντιδρούν...

:)

νατασσάκι είπε...

Αχ βρε Ρουλιώ!
(να 'σαι καλά που το μετέφερες, μπρε!)
:)))

(να, αυτά δεν φοβούνται -ούτε τις "στολές" απέναντι, ούτε τις εξετάσεις, ούτε τίποτα...)

:*

- είπε...

έλα δω παιδί μου!
τι είναι αυτά που λες;
δε σου φέραμε εμείς δώρα; κοτζαμάν αγιο βασίλη σου εφεύραμε, αχάριστο πράμα!
δε σου στερήσαμε τίποτα: τα γαλλικά σου, τα αγγλικά σου, τις μπάρμπες σου, τα μεικάπια σου, τα μίνια σου, τα ρούχα τα καλά σου...
τους γκόμενους τους ελέγχαμε να είναι κάθε φορά της αρεσκείας μας, για να είναι σίγουρο παιδί μου ότι θα περνάς καλά!
δε σε μάθαμε εμείς να σκέπτεσαι σωστά, όπως πρέπει, όπως το'πε κι ο κύριος στυλιανίδης μας;
δε σε προσέχαμε να μην πααίνεις στις διαδηλώσεις, δε σου βάλαμε ένα τρίτο μάτι να σε προσέχει, έναν μεγάλο αδερφό να σε φυλακίζει, ένα μεγάλο άγχος να σε κατατρώει;
και τολμάς και ζητάς άλλα τώρα!
ε, τι να πούμε!
μάλλον θα μεγάλωσες μάτια μου!

island είπε...

Καταπληκτικό Ρούλα. Γράψε και άλλα δύο σύμβολα εξουσίας. Μαμά μπαμπά... Τρανταχτά

aKanonisti είπε...

Τα παιδιά το γράψανε αυτο???
Μπράβο....

Υπέροχοοοοοο
:-))))

faraona είπε...

Καλες γιορτες!!!
Με υγεια,αγαπη και ειρήνη!

roula karamitrou είπε...

Παίδες και κόρες χρόνια πολλά κι άμα αρχίσουμε να τακούμε τα παιδούδια πιστεύω θα ναι όλο και καλύτερα :)

athanasia είπε...

Xρόνια πολλά και καλά! :)

roula karamitrou είπε...

Να σαι καλά βρε Αθανασία ότι επιθυμείς και συ :)